و موسى بن جعفر ( ع ) پس از بيان جايگاه رفيع اهل‌بيت ( ع ) اين آيهء شريفه را قرائت كرد : « وَ لَوْ انَّما فِى الْارْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اقْلامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ ابْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ » « 1 » و در تفسير آن فرمود : ما كلمات الهى هستيم كه فضائل ما در انديشه‌ها نمىگنجد و بىپايان است . « 2 » بنابراين از ديدگاه قرآن كريم اهل بيت ( ع ) نزد خداى متعال داراى مقام منيع و بلندى هستند كه احدى قابل قياس با آنان نيست همانطور كه كسى قابل قياس با پيامبران نيست . على ( ع ) درباره مقام اهل بيت ( ع ) فرمود : آنان جايگاه راز خدا ، پناهگاه دين او ، ظرف علم او ، مرجع حكم او ، گنجينه‌هاى كتاب‌هاى او ، و كوه‌هاى دين او مىباشند . به وسيلهء آنها پشت دين را راست كرد و تزلزلش را مرتفع ساخت . . . احدى از امّت با آل محمّد ( ص ) قابل قياس نيست و كسانى را كه از نعمت آنها متنعّمند با خود آنها نتوان هم‌تراز دانست . آنان ركن دين و پايهء يقينند ، تند روان بايد به آنان ( كه ميانه روند ) برگردند و كند روان بايد سعى كنند به آنان برسند ، شرايط ولايت امور مسلمانان در آنها جمع است و پيغمبر دربارهء آنها تصريح كرده است و آنان كمالات نبوى را به ارث برده‌اند . « 3 » و همچنين فرمود : ما درخت نبوّت و فرودگاه رسالت و محل آمد و شد فرشتگان و معدن‌هاى علوم و سرچشمه‌هاى حكمت‌هاييم . « 4 » آنان ( اهل بيت ( ع ) ) مايهء حيات علم و مرگ جهل مىباشند ، حلم و بردبارىشان از ميزان علمشان حكايت مىكند و سكوت‌هاى به موقع آنها از توأم بودن حكمت با منطق آنان خبر

--> ( 1 ) - لقمان ( 31 ) ، آيه 27 . و اگر همه درختان روى زمين قلم شود ، و دريا براى آن مركّب گردد و هفت‌درياچه به آن افزوده شود ( اينها همه تمام شود ولى ) كلمات خدا پايان نمىگيرد ، خداوند عزيز و حكيم است . ( 2 ) - الاختصاص ، شيخ مفيد ، ص 94 . ( 3 ) - نهج‌البلاغه ، خطبه 2 . ( 4 ) - همان ، خطبه 107 .